«ده فرمان» برای ایستادگی؛ چگونه در جنگ ترکیبی بازنده نباشیم؟

حسین حسنیان، کارشناس ارشد روابط بین الملل در گفتگو با خبرنگار سیاسی شبکه خبری تحلیلی«تیتر ۱» گفت: در آستانه یک پیکار همه‌جانبه، بازتعریف اولویت‌های رفتاری و التزام به یک «دستورالعمل راهبردی» برای عبور از پیچ‌های تاریخی، حیاتی‌ترین وظیفه همگانی است. در این بستر، ده اصل بنیادین شایسته تأمل و تعمق است:

۱. مدیریت روایت را به دشمن نسپاریم؛ نباید گزاره‌های تهاجمی طرف مقابل به گفتمان مسلط بدل شود. در عوض، بازتاب پی‌گیر دستاوردهای میدانی نیروهای مسلح و جلوه‌های اقتدار ملی را در دستور کار قرار دهیم، چراکه واقعیت عینی، حاکی از تداوم پیروزی در جبهه‌های مختلف است.

۲. تفویض اختیار به فرماندهان صف‌اول، یک ضرورت عقلانی محض است. عمق دانش رزمی، اشراف اطلاعاتی و تجربه زیسته در بوته نبرد، ویژگی‌هایی است که برای افکار عمومی قابل احراز نیست؛ ازاین‌رو، اعتماد به هندسه تدبیر آنان، مبنای کارآمدی ستاد جنگ است.

۳. گستره نبرد را به جغرافیای نظامی تقلیل ندهیم؛ این میدان، ابعاد چندلایه‌ای دارد که عرصه‌های معیشت، گشایش حلقه‌های تحریم، بازی‌های دیپلماتیک و جهاد تبیین در افکارعمومی، اضلاع مکمل آن به‌شمار می‌روند و توازن این اضلاع، ماهیت جنگ ترکیبی را تعیین می‌کند.

۴. متولیان امور از تخمین‌های خطا برحذر باشند؛ اذعان به دشواری‌ها منافاتی با تدبیر ندارد، اما درک این نکته اساسی است که این رقابت، سرشت «تحمل‌پذیری» دارد و معادله نهایی به نام کسی رقم می‌خورد که در این ماراتن نفس‌گیر، بیشترین پایداری و ظرفیت را از خود نشان دهد.

۵. پویایی خیابان را فدای اختلافات فرعی نکنیم؛ گرمی و شور اجتماع، زاییده هم‌دلی و مداراست و این انتظار که همه طیف‌ها هم‌اندیشه باشند، نه ممکن است و نه مطلوب؛ حفظ انسجام در عین تکثر، کلیدواژه تاب‌آوری شهری است.

۶. غرق شدن در حواشی، نباید شعله مطالبه «قصاص عادلانه» را فروکش کند؛ این خواست به‌حق و حس خون‌خواهی، باید همچنان به‌عنوان محور اصلی وفاق ملی در کانون توجه باقی بماند و از حاشیه‌رانی‌های زمانه مصون گردد.

۷. لفاظی‌های تهاجمی و طعنه‌های رسانه‌ای دشمن، هرگز نباید روحیه جمعی را متزلزل کند؛ دشمنان ماه‌هاست با اتکا به جنگ روانی و القای هراس، درصدد درهم شکستن عزم همگانی برآمده‌اند، اما این توطئه تنها زمانی کارساز است که مخاطب، عمق راهبردی آن را درک نکند.

۸. نقد سازنده، هرچند مبتنی بر واقعیت، نباید به شکاف و بدگمانی مبدل گردد؛ در گیرودار فتنه‌های بیرونی، اعتماد راهبردی به کارگزاران نظام، نه یک انتخاب اخلاقی، که یک الزام مدیریتی برای عبور از گردنه‌های سخت است.

۹. ضربات اقتصادی وارده از ناحیه تحولات نظامی را پنهان نسازیم؛ چنانچه تمام فشارهای مالی را به پای ناکارآمدی داخلی بنویسیم، نه تنها به واقعیت نزدیک نشده‌ایم، بلکه آستانه تحمل مردم را در برابر طوفان‌های معیشتی به طرز محسوسی کاهش خواهیم داد.

۱۰. کنشگری اجتماعی را به سطح خیابان محدود نکنیم؛ این روحیه باید در لایه‌های پنهان زیست‌روزمره جاری شود و هر شهروند با اتخاذ آرایش صرفه‌جویی، اصلاح الگوی مصرف و مدیریت هزینه‌ها، سهم خویش را در این پیکار تمام‌عیار ادا نماید.

فاطمه غریبی _ چهارباغ رسا

انتهای پیام/