نهضت مشروطیت ایران؛ طلوعی ناتمام در سپیده دم قانون

به گزارش خبرنگار سیاسی شبکه خبری چهارباغ رسا؛ حسین حسنیان کارشناس ارشد روابط بین الملل اذعان کرد: سالروز صدور فرمان مشروطیت در ۱۴ ام جمادی الثانی ۱۳۲۴ هجری قمری (۱۴ مرداد ۱۲۸۵ خورشیدی)، نه فقط سالگرد یک رویداد تاریخی، که سالگرد تولد یک اراده ملی برای عبور از استبداد کهنه به سوی افق های تازه ای از زیست سیاسی است. نهضت مشروطیت را به درستی می توان «مرز میان ایران قدیم و جدید» دانست؛ چراکه این جنبش برای نخستین بار، گفتگو درباره مفاهیمی چون قانون، آزادی، عدالت و حق ملت را از حاشیه به متن سیاست ایران آورد.

وی افزود: مشروطیت، نخستین جنبش دموکراتیک در خاورمیانه بود که در آن، ائتلافی از روحانیون، روشنفکران، بازاریان و اقشار مختلف مردم، توانستند در برابر استبداد قاجاری صف آرایی کنند و خواستار تاسیس مجلس شورای ملی و حکومت مبتنی بر قانون شوند . این جنبش، بازتابی از «مردمسالاری دینی» و پاسخی به «استبداد بیگانگان» بود که بذر آگاهی، مشارکت عمومی و عدالتخواهی را در جان ایرانیان کاشت.

در انتها اظهار داشت: انقلابیون مشروطه خواه، با الهام از مفاهیم دینی و تکیه بر سنتهای فکری ایرانی، به دنبال محدود کردن قدرت مطلقه شاه، تأسیس قوه مقننه مستقل، و تحقق حقوق فردی بودند. اما این طلوع، با دشواری هایی روبه رو شد؛ ازجمله نفوذ بیگانگان، عدم انسجام درونی مشروطه خواهان، و فقدان درک عمیق از «حاکمیت قانون» در میان بخشی از جامعه، که زمینه ساز شکست های بعدی و بازگشت استبداد شد.

فاطمه غریبی _ چهارباغ رسا

انتهای پیام/