فرار از تنهایی با نگهداری حیوان خانگی

به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری چهارباغ رسا به نقل از «تیتر۱»؛ فاطمه راد با اشاره به تغییر الگوهای زندگی در سال‌های اخیر اظهار کرد: در سال‌های گذشته، ساختار خانواده در جامعه ایرانی بیشتر بر پایه ارتباطات گسترده خانوادگی، حضور فرزندان و رفت‌وآمد میان اعضای خانواده شکل می‌گرفت، اما امروز عوامل مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی باعث شده است سبک زندگی بسیاری از خانواده‌ها تغییر کند.

این مشاور خانواده و مددکار اجتماعی، ادامه داد: یکی از پیامدهای این تغییرات، کاهش تمایل برخی زوج‌ها به فرزندآوری است؛ موضوعی که دلایل متعددی دارد و نمی‌توان آن را صرفاً به یک عامل نسبت داد. نگرانی‌های اقتصادی، دشواری‌های تربیتی، تغییر اولویت‌های زندگی، افزایش سن ازدواج و نگرانی از آینده فرزندان، از جمله عواملی هستند که می‌توانند بر تصمیم خانواده‌ها برای فرزندآوری تأثیر بگذارند.

وی ادامه داد: در کنار کاهش فرزندآوری، مسئله دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد، افزایش احساس تنهایی در میان برخی افراد است. انسان نیازمند ارتباط، محبت و تعلق است و هنگامی که این نیازها در خانواده و شبکه روابط اجتماعی به شکل مطلوب تأمین نشود، ممکن است فرد برای پر کردن خلأ عاطفی خود به ارتباطات جایگزین روی بیاورد.

راد با اشاره به افزایش استقبال برخی خانواده‌های فردیسی از نگهداری حیوانات خانگی گفت: سگ و گربه برای بسیاری از افراد صرفاً یک حیوان خانگی هستند و نگهداری مسئولانه از آنها به خودی خود به معنای وجود آسیب اجتماعی نیست؛ اما زمانی که حیوان خانگی به ابزاری برای جبران تنهایی، فرار از مسئولیت‌های خانوادگی یا جایگزین کردن رابطه انسانی تبدیل شود، لازم است موضوع از منظر اجتماعی و روان‌شناختی مورد بررسی قرار گیرد.

وی تصریح کرد: مسئله اصلی، خود حیوان نیست؛ بلکه باید دید چه نیازی باعث شده است یک فرد یا خانواده به نگهداری حیوان روی بیاورد. اگر پشت این انتخاب، تنهایی شدید، انزوای اجتماعی، ترس از تشکیل خانواده یا گریز از فرزندآوری قرار داشته باشد، باید ریشه مشکل را پیدا کرد و برای آن راهکار ارائه داد.

این مددکار اجتماعی تأکید کرد: گاهی مشاهده می‌کنیم فرد به حیوان خانگی خود وابستگی عاطفی بسیار زیادی پیدا کرده و بخش قابل توجهی از وقت و انرژی خود را صرف آن می‌کند، در حالی که ارتباطش با اعضای خانواده، دوستان و حتی محیط اجتماعی کاهش یافته است. در چنین شرایطی، حیوان خانگی ممکن است به جای اینکه بخشی از سبک زندگی فرد باشد، به مرکز اصلی زندگی عاطفی او تبدیل شود.

راد تصریح کرد: جامعه نباید در مواجهه با این پدیده صرفاً رویکرد سلبی یا سرزنشگر داشته باشد. اگر می‌خواهیم الگوی خانواده و فرزندآوری تقویت شود، باید شرایطی ایجاد کنیم که تشکیل خانواده و داشتن فرزند برای جوانان با امنیت روانی، اجتماعی و اقتصادی بیشتری همراه باشد.

وی ادامه داد: نمی‌توان از جوانی که آینده شغلی و اقتصادی خود را نامطمئن می‌بیند انتظار داشت بدون دغدغه تصمیم به ازدواج و فرزندآوری بگیرد. سیاست‌های حمایتی، کاهش فشارهای اقتصادی، تقویت خدمات مشاوره‌ای و ایجاد زمینه برای اشتغال و مسکن جوانان، در کنار فرهنگ‌سازی، می‌تواند نقش مهمی در تقویت نهاد خانواده داشته باشد.

این مشاور خانواده با بیان اینکه خانواده نخستین محیط شکل‌گیری شخصیت و روابط اجتماعی افراد است، گفت: اگر اعضای خانواده فرصت گفتگو، محبت، تفریح و همراهی با یکدیگر را داشته باشند، بسیاری از خلأهای عاطفی پیش از آنکه به انزوا یا وابستگی‌های افراطی منجر شود، برطرف خواهد شد.

راد در پایان اظهار کرد: باید میان «نگهداری مسئولانه از حیوان خانگی» و «جایگزین کردن حیوان با روابط انسانی» تفاوت قائل شویم. آنچه نیازمند توجه جدی است، افزایش تنهایی، کاهش ارتباطات خانوادگی و بی‌میلی به تشکیل خانواده و فرزندآوری است. اگر این ریشه‌ها مورد توجه قرار نگیرند، ممکن است جامعه با نسلی مواجه شود که از نظر ارتباطات انسانی بیش از گذشته احساس تنهایی می‌کند و برای جبران این خلأ، به گزینه‌های جایگزین پناه می‌برد.

انتهای خبر/