جمعه / ۱۳ شهریور / ۱۴۰۵
×
  • ۲۳:۰۸ , شهریور ۱۳
  • 2 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • به گزارش خبرنگار شبکه خبری تحلیلی «تیتر ۱»؛ امشب، تجمعِ مردم چهارباغ، شبیه هیچ‌کدام از تعاریفِ کلاسیکِ ما نبود. اینجا خبری از دکورهایِ رسمی نبود؛ سوژه‌ اصلی خبر، پیرمردی بود که با لبخند خاطراتِ قدیمیِ شهر را برای نوه جوانش بازگو می‌کرد، و مادری که دستِ کودکش را گرفته بود تا «حضور» را در عمل به او یاد بدهد.

     

     

    اینجا، مردم خودشان روایت‌گر بودند. آن‌ها نیامده بودند که فقط شنونده باشند؛ آمده بودند تا خودشان «پیامِ شهر» را بنویسند. هر قدمی که روی آسفالتِ این خیابان برداشته شد، نوعی مطالبه‌گریِ خاموش اما پرقدرت بود. امروز چهارباغ ثابت کرد که برایِ «بزرگ بودن»، نیازی به فریادهای بلند نیست؛ کافی است شهروندان تصمیم بگیرند که با حضورِ یکپارچه‌شان، «نبضِ شهر» را در دست بگیرند.

     

     

    این تجمع، تماشایِ «ایستادنِ ما» بود؛ ایستادنی که از جنسِ همین محله‌هاست، نه از جنسِ دستورالعمل‌هایِ اداری.

     

     

     

    انتهای خبر/

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *