تبعات تک فرزندی در ایران

به گزارش گروه اجتماعی شبکه خبری «چهارباغ رسا»، فروغ دولت‌آبادی دکترای حرفه‌ای پزشکی، رئیس بهداشت و درمان چهارباغ و کارشناس جمعیت درباره معایب تک فرزندی در یادداشتی نوشت: عوامل زیادی در گرایش به تک فرزندی نقش دارند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد عدم آگاهی از پیامد‌های تک فرزندی نقش مهمی بر رواج این پدیده دارد، تک فرزندی از جنبه‌های مختلفی در خانواده و جامعه قابل بررسی بوده و یکی از معایب تک فرزندی از بعد خانواده احساس تنهائی در کودک و عدم تعامل با خواهر و برادر است.

تک فرزند در خانه‌ای که زندگی می‌کند فضای کودکی وجود ندارد چرا که همواره تعداد بزرگسالان بیشتر از کودکان است و برای بهتر بودن در درس و دیگر فعالیت‌ها تحت فشار بیشتری از طرف خانواده خواهد بود، همچنین به دلیل دلواپسی‌های والدین از آزادی لازم برخوردار نیست.

کودک به دلیل توجه زیاد پدر و مادر و سایر بستگان نزدیک از اعتماد به نفس کمتری برخوردار بوده و به دلیل نداشتن خواهر برادر فرصت تجربه برخی از احساسات و چگونگی کنترل و مدیریت آن‌ها را ندارد در نتیجه در ذهن و خیال خود با دوستان خیالی بازی خواهد کرد.

تک فرزند همواره به دلیل مراقبت بیش از حد پدر و مادر خسته شده و به دلیل نداشتن برادر خواهر و ارتباط با آن‌ها تمایل بیش از حد به اسباب بازی و حیوانات دارد، تحمل کمتر و حساسیت بیشتر نسبت به رفتار دیگران داشته و انتظار رفتار خلاف خواسته خود را ندارد.

تک فرزند به دلیل ارتباط کمتر با کودکان و تماس بیشتر با بزرگسالان رفتار مناسب سن کودکی خود را بروز نمی‌دهد و رفتاری مانند بزرگسالان دارد و در واقع نمی‌تواند آن گونه که لازم است بچگی کند و به دلیل خود محوری سخت‌تر با دیگران ارتباط برقرار خواهد کرد.

اگر چه مهد کودک می‌تواند محیط مناسبی برای فرزندان در برخی از ابعاد باشد ولی به هیچ عنوان نمی‌تواند جای خواهر برادر را برای تک فرزند پر کند، در واقع والدین کودکان تک فرزند فرزندان خود را از داشتن خواهر برادر محروم می‌کنند.

فرزندان پدر و مادری که تک فرزند هستند نیز وابستگانی مانند خاله عمه عمو و دایی نخواهند داشت و رواج تک فرزندی باعث می‌شود که جمعیت کشور رو به پیری برود و فضای جوانی و شادابی کمتر دیده شود.

رواج تک فرزندی و تداوم آن در جامعه باعث می‌شود که در طول زمان جمعیت کشور کاهش یابد، از طرفی جمعیت می‌تواند چرخه تولید و اقتصاد جامعه را تحت تأثیر قرار دهد و زمانی که نیروی کار فعال جامعه کم باشد، آن جامعه دچار رکود اقتصادی و تولید می‌شود.

با توجه به اینکه تمایل به تک فرزندی در خانواده‌های تحصیل کرده بیشتر دیده می‌شود می‌تواند سبب کاهش متوسط ضریب هوشی جامعه شود، تک فرزندان نمی‌توانند مسئولیت نگهداری از پدر و مادر خود را تقبل کنند و این موضوع نیاز به خانه سالمندان را افزایش می‌دهد.

افزایش احتمال چاقی در مقاطع مختلف سنی، کم شدن فعالیت جسمی، افزایش ساعت تماشای تلویزیون، اختلالات شخصیتی نسبت به جامعه عمومی، احتمال ابتلا به اختلالات گفتاری و پایین‌تر بودن سطح شاخص‌های بهداشت روان از جمله تبعات تک فرزندی است.

تبعات منفی از دست دادن تک فرزند بر جنبه‌های مختلف سلامت جسمی و روانی والدین از جمله ابتلا به افسردگی و بیماری‌های مزمن بسیار بیشتر از خانواده‌های چند فرزند است و طلاق در مردان تک فرزند سه برابر افزایش خواهد یافت.

خوش بینی به آینده، وظیفه‌شناسی، قابل اعتماد بودن، رقابت جویی و خطرپذیری در محیط کار در تک فرزندان کمتر وجود دارد و آن‌ها هنگام ورود به جامعه از حیث رفتار‌های تعاملی مهارت کمتری دارند چرا که از نعمت خواهر و برادر محروم بوده‌اند.

انتهای خبر/