با رسیدن پاییز و فصل گردوچینی در طالقان، خاطره «جوزوازی» برای قدیمی‌های این دیار زنده می‌شود؛ «جوز» در زبان طالقانی همان گردوست و «جوزوازی» به گردوبازی قدیمی گفته می‌شود؛ بازی ساده‌ای که زمانی بخشی از روزهای کودکی بچه‌های طالقان بود.